Olfen

Het woord heb ik min of meer bedacht. Het idee niet. En zo kom ik er elke keer weer achter dat iets bedenken makkelijker is dan iets doen.
Dat geldt voor het maken of repareren van je fiets, maar dus ook voor zoiets als Olfen. Voor de mensen die geen zin hebben om op de link te drukken: Olfen is een afkorting voor “OudeLullenFietsen”.

Want er zijn veel factoren die er voor zorgen dat je toch weer harder fietst en je zelf in het zweet werkt. Die racefietser voor je of achter je. Het bromscootertje, een tractor, wind mee, er zijn er vast nog wel meer, maar dit zijn mijn belangrijkste. Het is toch van de gekke dat mijn benen als vanzelf een tandje hoger gaan bewegen, als de ogen een racefietser gewaar worden? Alsof de grote hersenen direct worden overgeslagen en ik met de hersenen van een salamander mijn prooi aanval. Ook wind mee heeft zo’n vreemd effect. Je weet dat het allemaal wat makkelijker gaat door de wind, dus automatisch nog wat harder om de magische grenzen, zoals de 40 km/h grens (voor mij) of binnen 25 minuten thuis grens te halen? Waanzin. Om daarna een paar minuten uit te hijgen in je fiets voor je huis, omdat je verstand plots vergeten is je te vertellen dat je dat nog niet kan, oftewel onverstandig is. Kortom, simpel uit te drukken als Strava waanzin. Waarom is het zo belangrijk om de snelste te zijn op een bepaalde route? The king of the road is niet perse de snelste, maar de gelukkigste.

Terwijl het langzaam zoveel leuker is. Waarom rijden we zo hard en roepen tegelijkertijd dat het zo leuk is om lekker lang te fietsen? Als je langzaam rijdt fiets je toch sowieso langer? Hoef je ook niet om te rijden. Je ziet meer, je ruikt meer, je hebt meer tijd om foto’s te maken, je onthoud meer, kan makkelijker een praatje maken met die racefietser….

Hmm, die laatste behoeft uitleg en een ander beeld. Stel je die racefietser voor die je gaat inhalen. Je laat dat toe (drempel 1), je zegt hem gedag (drempel 2, vooral ook omdat veel racefietsers strak naar voren kijken bij het passeren) en je gaat met hem oprijden (drempel 3). Bij elke fase met een drempel, wordt er in je hersenpan uitgebreid getracht om je verstand uit te schakelen en het gas er op te zetten. Maar we weerleggen deze neiging adequaat. Dan begin je een gesprek met de racefietser. Dat is in de meeste gevallen simpel. Het is al genoeg om vriendelijk iets aardigs over zijn fiets te zeggen. Want racefietsers zijn net als ligfietsers, fietsers en beretrots op hun x ros (waarbij x het materiaal is waar het ding van gemaakt is). Je keuvelt wat over dit en dat, je slaat af en zegt gedag. Het kan natuurlijk zijn dat de racefietser niet zo’n behoefte heeft aan praten omdat hij/zij net met moeite je ingehaald heeft en nu de genadeklap kan geven. Ik heb laatst het volgende gedaan. Benen stil. Binnen no time was de racefietser met grote afstand voor me. Als opgejaagd wild dat niet kan geloven dat de luipaard hem niet probeert op te vreten, werd er achterom gekeken. Leuk. En kost bar weinig inspanning.

Dus ik heb me, geïnspireerd door mijn lieve Twitter vrienden, het volgende voorgenomen. Ik ga Olfen weer herontdekken. Ik bevestig mijn immer verleidelijke kilometerteller op een niet te bekijken plek. Daarna ga ik een snelheid zoeken die ik uren volhoud zonder hoge inspanning. Ik let op het ontspannen draaien van mijn benen, ik kijk om me heen rijdend over mijn geliefde saaie Zuiderweg naar Purmerend. Ik neem me voor om alles wat ik al jaren weet en gezien heb, opnieuw te bekijken. Het huis wat te koop staat, de golfbaan, de oude boer, het huis met de verlaten kooien van de oehoe’s, het transportbedrijf met de keurigst rijdende vrachtwagens van Nederland, het huis met het familiedrama, het rustpunt, het huis wat te koop staat eerst rechts en dan links, de vervallen boerderij, de boerderij in opbouw, de moeder met de kleine held op zijn kleine fiets, de dijk, de hardlopers (m/v), de lepelaar op het grasveld, de tennisbaan, met die vreemde reclame en veel meer. En ik laat me inspireren door de Flevoracer berijder die altijd lachend op zijn fiets me toezwaait terwijl hij de andere kant op rijdt. Die glimlach, daar gaat het om. En zo rijd ik Neck en Purmerend in. En later naar huis.

En dan het belangrijkste. Ik ben uitgerust op mijn werk of thuis en niet uitgewoond. Ik begroet mijn kids en lieve vrouw/vriendin/toeverlaat, ik eet en ga uiteindelijk slapen.

Zou mooi zijn. Toch?

Over lighans

Berijder van Quest nummer 1.
Dit bericht werd geplaatst in Ligfiets, Quest 1 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Olfen

  1. Adriaan zegt:

    Heerlijk is dat Olfen. Gewoon een tempo wat je uren vol kan houden.

    En weet je wat nu het leuke is, Hans. Als je jezelf het snot voor de ogen rijd dan ben je maar drie minuten eerder thuis.

    Dus wat jij zegt “poco-poco”

    Groet Adriaan

  2. Marc zegt:

    Olfen, ik dacht altijd dat dat stond voor ‘Ontspannen ligfietsen’. Komt eigenlijk op hetzelfde neer, toch?

    Als ik alleen op pad ga met velomobiel of hoge ligger, ben ik vaak wel van plan om het eens rustig aan te doen, maar komt het er meestal toch niet van. Om een of andere reden wil ik dan meer uit mijn lichaam halen dan eigenlijk nodig is. Niet dat ik dan de longen uit mijn lijf trap, dat gevoel heb ik alleen bij stukken flink klimmen.

    Maar als ik met anderen rij, zoals tijdens de LOL-tochten vanuit Zutphen, doe ik het relatief rustig aan. Soms moet dat ook wel, om een grote afstand met minimale inspanning af te kunnen leggen. Zoals bij de mega-LOL-tocht per velomobiel vorige week zaterdag, dat was voor mij welgeteld 340 kilometer. Goed te doen in een rustig tempo (25 km/uur bewogen gemiddelde). Zelfs dan is het nog Olfen.

    In het algemeen is met Olfen inderdaad niets mis. Ik zou het ook vaker moeten doen, en met je blogpost heb je me opnieuw geïnspireerd. Dank daarvoor🙂

    PS over een week of 4 op ligfietsvakantie Zürich-Bregenz-Nederland, met net 100 km per dag gemiddeld, wordt Olfen waarschijnlijk het adagium. Olfze!

    • lighans zegt:

      Olf ze.😉
      Langzaam kom je verder. Dubbel winst.

      Olfen als ontspannen ligfietsen komt dicht in de buurt. Al Olf ik ook graag op de roeifiets, waarbij inspanning nodig is. En beandweerquest laat zien dat MKT dicht bij Olfen komt.

  3. BrandweerQuest zegt:

    3x bovenaan gecontroleerd welke datum er stond. Nee, het is een recent stukje.
    Waar las ik dit toch eerder? Ah, toch op de link gedrukt van OLFen en een heerlijke herinnering kwam weer boven. Hoe het allemaal begon.
    In die tijd moet het ook bij mij begonnen zijn 2010, na mijn grote solo fietstocht door Zweden. Of was het toch de basis al gelegd tijdens het Brevetten rijden, jaren daarvoor? Het inzicht kwam met de kilometer. Eerst joeg ik er 200+ per dag door op hoge snelheid. 35 km/u kruissnelheid. Op tijd binnen komen. Zo ver mogelijk komen per dag. Zo hard mogelijk rijden. Waarom? Waarvoor? Voor wie?

    Toen ontmoette ik zomaar Sybren tijdens een stempelcontrole van een brevet. Een beetje vervuilde zwaar bebaarde oude man in een goedkope oude plastic fietsjasje en bijbehorende geur. Altijd dezelfde kleren aan. Een donker-bruin verbrande kop, maar onder zijn kleren was zijn uitgeteerde lijf zo wit als melk. Een randonneur pur sang. 10.000-den kilometers legde hij af per jaar op zijn oude fiets. Hij leefde voor het lange afstand fietsen. Hij kon niks anders.
    Ik zou hem nog vaak ontmoeten en spreken. Tijdens die rit. Later bij andere brevetten en uiteindelijk Parijs-Brest-Parijs 2007.
    Het was mijn eerste Brevet, slechts 200 km. Ik ging als laatste deelnemer weg bij de post. Sybren kwam net binnen en ging er rustig voor zitten. Keek me doordringend aan met brandende diepliggende ogen “Ik ga voor de MKT” Deelde hij me ongevraagd mee. Op mijn vraag wat dat dan was, antwoordde hij kalm. ‘Ik ga voor de Maximale Kwaliteit Tijd. En..”, voegde hij er aan toe; “..als er 14 uur voor 200 km staat doe ik er 14 uur over. Ze wachten maar op mij.”
    Dat laatste kwam er bijna rebels uit.
    Kierewiet, dacht ik. Vertrok en probeerde zo vlot mogelijk vooruit te komen om niet al te veel voor gek aan te komen met mijn gelikt Quest tussen al die ‘gewone’ fietsers.
    Al ras ging het helemaal mis met mij. Met totaal geen ervaring hoe dit aan te pakken kakte ik langzaam in en ontmoete de man met de hamer voor de eerste keer. Ook ontmoete ik Paulus die mij weer op de been hielp met water en dikke kleverige hompen Fries suikerbrood. We reden nu veel kalmer met elkaar op. Bij elke post, lekke band of sanitaire stop kwam Sybren ons kalm voorbij peddelen op zijn eigen tempo. Wij haalde hem daarna weer in.
    Voor ons werd het geen Maximaal Kwaliteit Tijd, maar we haalde wel de eindstreep net binnen de tijd. Op ons tandvlees. Afgedraaid.
    Sybren kwam niet ver achter ons aan. Onverstoorbaar. Er was niet aan hem te zien dat hij net 200 km had gefietst en 14 uur bijna non-stop in het zadel. Dit leek hij eindeloos te kunnen volhouden.

    Lang zou ik nog op mijn eenmaal ingezette rijstijl voortploeteren. In de veronderstelling dat dit zo hoorde en de enige juist manier was. Pas bij mijn 600 km brevet, brak ik. Waar ben ik mee bezig? Ik sloop mijn lijf en hol het uit. Pleeg roofbouw en bezondig mij aan (licht) stimulerende middelen. Het ergste is, ik wordt geen klap sneller door en beleef er ook nog eens geen plezier aan.
    Subiet nam ik met een fietsmaat op het verste punt in Duitsland tijdens een heftig onweer een hotel en we sliepen 10 uur.
    Daarna fietste ik geheel op mijn gemak terug. Mijn fietsmaat haastte zich na dit oponthoud verder. Ik melde mij een kwartier voor tijd binnen. Mijn fietsmaat was een half uur eerder binnengekomen. Ook dat brevet had ik in de pocket. Maar dit keer zonder haasten en jakkeren. Dat kon dus gewoon! Sterker het verschil in pure rijtijd is niet van belang met zelfs de snelste jongens (24 uur tegen mijn bijna 30 uur over 600 km) Echt de moeite niet waard. Het enige wat telt is dat je hem uitrijdt, binnen de gestelde tijd (40 uur) dat wel. Maar die is zo ruim dat ik dus zelfs gewoon kon gaan slapen.
    Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk snapte ik de MKT instelling van Sybren. Ik ben er daarna ook naar gaan rijden.

    Toen na er naar verloop van tijd zich diverse lichamelijke gebreken aandiende MOEST ik wel. Niet alleen lichamelijk OLFen maar ook geestelijk moet de snelheid eruit. Het een heeft connectie met het anderen in mijn overtuiging. Vooral toen de knieën gingen opspelen. Maar ook het hart ging kuren vertonen. Beide gebreken heb ik onder controle gekregen zonder ingrijpen van medici. Puur door geestelijk en lichamelijk vrijwillig terug te schakelen. Ik kom er wel. Ook met minder drang, dwang en gehaast. Allemaal najagen van lucht. Een ommekeer in mijn levensinstelling, kijk op de wereld en werken. Ik werd dwarsdenker en schaduw economist.😉
    Nu ik ook de maximale gebruikstermijn van mijn botten, gewrichten en spieren lijkt te hebben opgebruikt tijdens mijn lichamelijk arbeidsintensief leven, moet ik nog bewuster bewegen.
    Waar andere juist zouden kiezen voor rustig aan doen, ben ik eigenwijs, tegen alle adviezen in blijven bewegen. Het fietsen houd me juist fit, soepel en pijnloos. Als ik zou stoppen ben ik er zeker van dat ik binnen een jaar weg ben. Een wrak.

    Lees ik in het andere verhaal dat OLFen nog bij 31 km/uur gebeurd, ik durf zonder schaamte te zeggen dat ik tussen 20-25 km/u met mijn Quest fiets. Mijn gemiddelde snelheid is ook in dat gebied. Dat weer wel. Hoe dichter die waardes bij elkaar blijven hoe efficiënter ik dus fiets.
    Ik vertel tegen iedereen die het horen wil; ik rij met ligfietsen/ velomobiel omdat het de meest lichtlopende fiets is. Ik wil helemaal niet hard fietsen maar enkel heel licht trappen.
    M6: Met Minder Moeite Meer Meters Maken.
    Net als met het nieuwe rijden, in mijn auto rij ik nooit harder dan 100 km/u op de snelweg, trek langzaam en gelijkmatig op en schakel bijtijds. Op die manier gaat hij zuinig met de brandstof om en haal ik over een tank gemiddeld altijd 1:25 (4 liter op 100 km) Daar kan geen Hybride of E-auto tegenop!
    Met mijn Quest doe ik niet anders. Ik streef altijd naar een versnelling en toerental die mij met zo min mogelijk inspanning een maximale verplaatsing geeft. Het gaat niet om de (hoogste) snelheid, maar de minste inspanning. Ik kom er evengoed wel. Daar lever ik tijd voor in, maar niet eens zoveel als je zou denken. Dat zit meer tussen de oren.
    Zo kost mijn dagelijkse WW-route van 34 km enkele reis mij tussen 1u15 en 1u30. Ik kruis dan 22 km/u. Zou ik er maximaal voor gaan dan wordt dat op zijn best bekorten tot 1u10. Echt de moeite van de inspanning en stress niet waard. Zeker niet om het elke dag te doen. Dat zou mij, nee iedereen op den duur de das om doen. Je verbruikt meer energie dan je kunt herstellen met een nacht rust. Ik slaap dan nog 10 uur per dag. Echt!
    Na meerdere dagen zakt je prestatiecurve langzaam in en raak je overtraind. Zinloos!

    Dus voor mij is OLFen een levensvoorwaarde! Laat de rest maar kletsen. We spreken elkaar later wel weer eens.

    • Wim Schermer zegt:

      Dag Theo,
      Je stelt dat een E-auto niet op kan tegen een brandstofverbruik van 4 liter per 100 km.
      Ik hoop van harte dat je je realiseert dat dat klinkklare onzin is. Mijn Tesla gebruikt 100% hernieuwbare windstroom en helemaal geen fossiele brandstoffen. Het wordt de hoogste tijd dat wij stoppen met het verknoeien van onze leefomgeving met het verbranden van fossiele grondstoffen.
      Om verhalen dat een elektrische auto niet milieuvriendelijk te weerleggen, kijk even naar de laatste rapportages van TNO. Daarin staat dat een elektrische auto 3x minder vervuilend is als een fossielen verbrandende auto.
      Groeten,
      Wim

      • lighans zegt:

        Na enig zoeken vind ik deze link:
        https://www.tno.nl/media/1964/tien_vragen_en_antwoorden_over_elektrisch_rijden1.pdf

        Daar wordt aangegeven dat de CO2 emissie 30 tot 40% lager is dan een conventionele auto.
        En op basis van Europese gemiddelden van gebruik van mix van energie middelen ongeveer 50% lager.

        Volgens deze bron is de productie van batterijen goed voor 10 g/km. Hoe dat zich verhoudt tot percentage minder wordt vreemd genoeg niet aangegeven. We kunnen er vanuit gaan dat dit de emissie toch wel substantieel doet toenemen. Ook wordt er niet gesproken over het afvoeren en verwijderen van de batterijen en hoe zich dat verhoudt tot afvoer van afval in conventionele auto’s.

        De gemiddelde verbruik van een huidige conventionele auto is volgens http://gemiddeldgezien.nl/meer-gemiddelden/68-gemiddeld-verbruik-auto 1 op 14. Theo rijdt 1 op 25. Dat is 45% zuiniger dan de gemiddelde benzine auto. Als we dit doortrekken naar CO2 emissie (wat je volgens mij niet 1 op 1 kan doen) zou zijn auto uitgaande van moderne techniek even milieuvriendelijk zijn als een electrische auto. Niet echt klinkklare onzin dus.😉

        Wel is een elektrische auto een stuk stiller en heeft minder emissie in directe omgeving.

        Wat ik dan weer vreselijk irritant vind is dat zo’n Mitsibishu Plugin Hybrid verkocht wordt als E-auto met belastingsvoordeel maar gereden wordt als conventionele auto. Dan schiet het natuurlijk zijn doel voorbij.

        Wat me ook opvalt is dat een Tesla een grote auto is. Het zou een stuk voordeliger worden milieu technisch als deze auto een zeer aerodynamische 2 zitter zou zijn. Maar dan kun je natuurlijk niet met zijn vieren naar Prezi.😉

      • Wim Schermer zegt:

        Beste Lighans,
        Recent onderzoek van TNO, je vind het hier: https://www.tno.nl/nl/aandachtsgebieden/leefomgeving/mobility-logistics/schone-mobiliteit/energie-en-milieu-aspecten-van-elektrische-personenvoertuigen/
        toont aan dat een elektrische auto op groene stroom, 70% minder CO2 de lucht inslingert.
        Bij gebruik van grijze stroom is dit nog altijd 30% minder. Uiteraard rij je met een elektrische auto op groene, niet gesjoemelde, stroom.
        De accu van een Tesla degradeert zeer langzaam, 3 tot 4% in het eerste jaar, daarna rond 1,5% per jaar. Een dergelijke accu gaat in onze Tesla bijv. zeker 10 jaar mee en kan dan, er zit dan nog 80% restcapaciteit in, nog minimaal 20 jaar mee als accu voor zonnepanelen, noodstroom en gridbalancing. Tesla stelt dat hun accu’s vrijwel volledig te recyclen zijn. Als dat na 30 jaar pas nodig is zijn de negatieve effecten wel heel gering.

        Je stelt dat een Tesla wel heel groot is. Dat klopt helemaal. Maar de totale luchtweerstandscoëfficient is maar 0,24. Er is geen andere vier persoons auto in de wereld die zo’n lage luchtweerstand heeft. Kan het niet wat kleiner en dus nog efficiënter?
        Natuurlijk, Tesla werkt nu aan een generatie 3 auto die het formaat van een Audi A4 heeft. Deze komt in 2017 op de markt en gaat éénderde kosten van de huidige Tesla Model S zoals ik die heb. Het verbruik wordt dan nog lager dan de 200 Wu per km die mijn huidige Tesla verbruikt. Ik rij nu dus 5 km op 1 kWu.

        Dan even naar het benzineverbruik van de huidige auto’s in Nederland.
        Gemiddeld wordt er nu 13.000 km per auto gereden. De 8.000.000 auto’s in Nederland rijden gemiddeld inderdaad 1:14. Per auto wordt er dus 929 liter benzine per jaar verbruikt. Dat is 7.428.560.000, ja bijna 7,5 miljard liter benzine. Per liter benzine die in een auto wordt verbrandt wordt 2,392 kg CO2 de lucht ingeslingerd. Dat is maar liefst 17,8 miljard kg CO2.

        Het wordt dus heel hoog tijd dat veel meer mensen hun fossiele brandstof verbruikende auto, grasmaaier, scooter, kooktoestel, verwarmingsinstallatie en wat al niet meer, vervangen door elektrische equivalenten. Wij hebben deze maand onze gasaansluiting doen afsluiten en gebruiken totaal geen fossiele brandstoffen meer. En om het nog meer te onderstrepen, ook onze aandelen Shell zijn vorige maand verkocht.

        Om weer bij ons on topic uitgangspunt te komen, fietsen kost vrijwel helemaal geen CO2 uitstoot en is daarnaast nog gezond ook.

        Groeten,
        Wim

      • lighans zegt:

        Wim,
        Het is een mooi streven dat alle electriciteit in Nederland of Europa volledig schoon wordt geleverd, maar voorlopig is dat niet realistisch. Ik kan het zeker waarderen dat jij die moeite doet.
        En dat we met zijn allen te veel fossiele brandstoffen gebruiken is mij erg duidelijk.

        Als ik het goed voor mijn geest heb is een lage cw waarde bij een groot oppervlak makkelijker te verkrijgen als bij een klein oppervlak. Zo is denk ik de cw van een quest kleiner dan een df, maar het frontaal oppervlak groter. Welke het snelste is, moet nog bewezen worden…
        Een kleine elektrische auto zal ongetwijfeld een grotere cw waarde hebben, maar ook minder verbruik en ook minder kosten om te fabriceren.

        Jaren geleden heeft greenpeace een hele zuinige auto gemaakt met een simpele motor. (http://www.volkskrant.nl/economie/greenpeace-auto-is-zuinig-en-onverkoopbaar~a418655/). Onverkoopbaar, want niemand heeft interesse. Wat niet verteld wordt in het artikel dat het voor autobedrijven niet interessant was omdat de simpele technologie van Greenpeace in de Smile niet te patenteren was. Er zit geen moneymaker in. Zolang geld de drijfveer is en niet milieu of onze kostbare aardkloot, zal milieuvriendelijk rijden met een auto niet mogelijk zijn. En hopelijk is Tesla daar een uitzondering in.

        Het adagium van Maarten Sneep is en blijft rechtop staan: Ga toch fietsen. (wat ik zelf nog veels te weinig doe)

  4. Niet langer over nadenken, gewoon doen🙂

  5. @ Brandweerquest, mooi en herkenbaar verhaal. Ga ook steeds meer voor MKT! 😄

  6. Henk-Jan Meijer zegt:

    Ik geloof nog in afwisseling, af en toe lekker knallen, maar als standaard stand rustig aan. Is ook volgens de meeste trainingswetten: vooral veel rustige duur. Voor dat laatste ga ik weer mijn best doen, want de competitie drang (denk ik?) begint weer te veel te domineren de laatste tijd. De vraag die bij mij blijft hangen: waarom kost het zoveel moeite om te doen wat eigenlijk beter voor je is?

  7. paulvanroekel zegt:

    Een mooi verhaal, zoals ik ze zelf altijd wil schrijven! En dat olfen? Ik noem dat gewoon efficiënt fietsen.

  8. Wim Schermer zegt:

    Ik snap die rustige rijders wel, zeker als je lichaam protesteert tegen zwaardere inspanningen.
    Maar …. als je lichaam nog in uitstekende conditie verkeert en dat lichaam langdurig hoge prestaties aankan, dan is er ook ruimte voor een ander verhaal.
    Ik ben gezegend met een zeer goede gezondheid en kan langdurig flink presteren. Dan wordt het leuk om te kijken hoe ver je daarmee komt. Ook wordt het aantrekkelijk om grenzen te verleggen en te kijken of mijn vaste 30 km trainingsrondje nog wat sneller kan worden afgelegd. Endorfinen zorgen er bij mij voor dat ik dat toch steeds weer wil.

    Nee, niet met het schuim op de bek thuis komen, dat doe ik tijdens een wedstrijd ook niet, maar wel lekker moe worden. Als dan het rondje Schermer met gemiddeld 49 km/u blijkt te kunnen worden gereden, geeft dat een heerlijk gevoel.
    Thuis lekker douchen en daarna nog allerlei andere dingen kunnen doen is ronduit geweldig.
    Wel hou ik goed in de gaten niet overtraind te worden. Dus de ene dag maximaal presteren, veelal met de HIT methode, de volgende dag niet rijden of alleen een licht herstelrondje. Dat lichte herstelrondje doe ik dan met maximaal hartslag 120 en ook dan is het leuk om te zien dat de gemiddelde snelheid nog steeds 43 km/u is.

    Het gaat er mij niet om het hard rijden te verheerlijken. Maar naast het Olfen, opgelegd pandoer bij groepsritten, vind ik ook hard rijden heel heel leuk.

    • lighans zegt:

      Wim,
      Je moet een goddelijk functionerend lichaam hebben. 43 km/h is voor mij met mijn fiets een hoge snelheid met een hoge hartslag. Deze snelheden zijn aan mij niet besteedt. Nu kan ik 2 dingen doen. Of mezelf voor de gek houden en doen alsof. Daarna kan ik weer een tijdje niet fietsen. Ok ik accepteer mijn beperkingen en Olf.

      Maar ook dan is het een persoonlijke keuze. Tijdens het afgelopen herfsttreffen reden we een toertochtje waar een Questrijder er zeer goed voor zorgde niet voorop te rijden. Naar mijn vraag, was het antwoord. Ik kan ook langzaam. En die grote grijns was voldoende. Met een snelle fiets lijkt het snel ook alsof de haast chronisch is. Het hoeft niet. En dat is wat ik ongeveer bedoel met rustig rijden.

  9. Pingback: Olf teller of race teller | Quest nummer 1

  10. Pingback: Nachtje weg met Olga en de ligfietsen | Quest nummer 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s