De levensfasen van een velomobiel

Een tijdje geleden had Arjen een vraag. Die bleef door mijn hoofd spoken als een zinloos vlammetje in mijn toch af en toe al oververhitte brein. Enerzijds is mijn fiets toch waarschijnlijk al bejaard/pensionado en met de elektrische ondersteuning nu ook al met een soort kunsthart, een neuscorrectie, diverse herstelde breuken in het skelet en incontinentie verschijnselen. Dat Q1 nog rijdt is een wonder op zich. Anderen vinden dat een reden te stoppen met de fiets, wat niet geheel onverstandig klinkt. Maar wanneer is een velomobiel nou oud te noemen, of nog jong? Een totaal subjectief gegeven.

Maar de vraag is dus:

Daarvoor moeten we een aantal zaken tackelen:

  • Hoe oud is de gemiddelde mens (in Nederland voor het gemak)? 39 jaar volgens deze site. Dan hebben we een eerste referentie.
  • Dezelfde site geeft aan dat we gemiddeld 80 jaar oud worden. Daarna sterf je. Bij een fiets noemen we dat “end of life” in mooi Nederlands. En dat is als reparatie niet meer opweegt tegen de waarde van de fiets, of als de fiets gecrasht is en niet meer maakbaar is. In zekere zin is een velomobiel ook EOL als de fiets al jaren in een schuurtje ligt te vergaan en verwaarloosd is. Als laatste is het een polyester/carbon product en dat heeft ook zijn leeftijdsgrenzen (ik weet niet hoe lang dat is. Iemand?)
  • Hoe kunnen we km-stand vertalen naar een soort verbruiks-eenheid die het aantal jaren ongeveer aangeeft? Ik heb in een spreadsheet 100 Quests (*) gezet van eigenaren die regelmatig hun km-stand invullen op velomobiel.nl. Gemiddeld rijden die 80.000 km en 10.000 km per jaar. Ook al varieert de leeftijd en afstand heel sterk, een gemiddelde liegt niet. 😉 Dus een fiets van 5 jaar zal gemiddeld 50.000 km gereden hebben. Of je zou kunnen stellen dat een fiets met 50.000 km ongeveer 5 velomobiel jaren heeft geleefd. Maar is die fiets nu bejaard?
    * (Ik heb 100 Quests genomen omdat ik dan zeker wist dat er 100 waren die zeker wat bijgehouden hebben, je kan natuurlijk verder onderzoeken of dit bij een DF, Mango, Alleweder of Quatrovelo verschilt)
  • Welke levensfasen heeft een mens? Volgens Wikipedia bestaan volgens deze levensfasen:

De indeling varieert naargelang de context. Een gebruikelijke indeling is:
embryo → foetus → (geboorte) → kindertijd (baby → peuter → kleuter → schoolkind → puber) → adolescentie → volwassenheid → oudere → bejaarde → dood

Een aantal kunnen we samenvoegen voor een fiets. Embryo en foetus en geboorte  zijn hetzelfde (het productieproces). Ik denk dat peuter, kleuter, schoolkind en puber ook samengevoegd kunnen worden, als de groeifase. Hetzelfde geldt voor adolescentie en volwassenheid. Dus houden we de volgende 6 levensfasen over voor een velomobiel:

productie –> baby –> opgroeien –> volwassen –> oudere –> bejaarde –> dood

  • Dat zorgt voor een mogelijkheid de getallen en kennis samen te voegen? Welke fasen hoort bij welke leeftijd en wat is er dan gebeurt? In de tabel hieronder ga ik dat naar eigen idee beschrijven.
levensfase beschrijving leeftijd fiets leeftijd mens
productie De fabriek maakt de fiets en de fiets wordt vervoert naar de winkel. tot 0 jaar tot 0 jaar
baby De fiets komt uit zijn verpakking en staat in de winkel op zijn eigenaar te wachten. Blinkend, netjes gesmeerd en zonder krasjes. De fiets wordt afgesteld totdat de eigenaar tevreden is. tot een paar maanden afhankelijk van wanneer de fiets gehaald wordt. tot 2 maanden ongeveer.
opgroeien De spannendste tijd voor de fiets (en de eigenaar). De afstelling wordt verbeterd, er worden zaken toegevoegd voor comfort of gemak of de snelheid. Maar ook de eerste krasjes, deukjes en grotere schade. Vaak door de onkunde van de eigenaar, of door de omgeving. Goed om te bedenken dat deze fase bij een volgende eigenaar feitelijk weer opnieuw begint. Ook bij een ervaren eigenaar kan deze fase korter duren. Maar een vuistregel is wel dat je na 20.000 km fietsen je fiets aardig begint te kennen. 0 tot 2 jaar 2 tot 21 jaar
volwassen Voor zover mogelijk is de fiets af. De eerste dingen worden vervangen omdat ze versleten zijn. De banden zijn allang een of meerdere keren vervangen. Krasjes zijn groeven geworden of netjes weggepoetst. In deze fase hoort ook een soort midlife crisis waar de fiets ernstige veranderingen ondergaat zoals een andere kleur, bult, kap, frame, achtervork, vering of wat de eigenaar maar kan bedenken. 2 tot 5 jaar 21 tot 50 jaar
oudere Ondanks alle aanpassingen van de eigenaar is de fiets duidelijk op leeftijd. Sommige eigenaren wachten niet op dit moment en verkopen de fiets. 5 tot 7 jaar 50 tot 65 jaar
bejaarde Je bent gek, of gek op knutselen als je nu nog de fiets wil berijden. Een eigenaar vertroetelt of negeert de fiets. Vaak zie je fietsen van deze leeftijd weggestopt in een hoekje wachten op een betere tijd, die misschien nooit meer komt. Sommige onderdelen moeten nodig vervangen worden. Als het nog kan en onderdelen nog gemaakt worden door de producent. 7 tot 15 jaar 65 tot 80 jaar
dood De fiets is niet meer te repareren. Het gaat de shredder in. Of aan de muur. 15 tot 20 jaar 80 tot 100 jaar

Je ziet dat de leeftijd niet geheel gelijk loopt met de leeftijd van een mens. Dat heeft enerzijds te maken met de korte baby tijd en de lange bejaarde fase. In de periode van 2 tot 7 jaar kun je aanhouden dat 1 velomobielenjaar overeenkomt met 10 mensenjaren. Of dus 1 velomobielenjaar komt overeen met 10.000 km gereden. Dat een mens van 10 jaar, 100.000 km moet hebben gereden is dan weer een cirkel redenering.

En dit is even waar als dat God kan breien. Het is even handig als een dikke spijker gebruiken als kettingpons. Het is even betrouwbaar als Trump.

Maar 1 ding is het wel. Regel 2 tot in het oneindige.

Geplaatst in Ligfiets, recumbinati | Tags: , , , | 10 reacties

Cyclevision 2017 dag 2

Deze dag begon net als gisteren met een stukje fietsen, een pont, stukje fietsen door een rustig Amsterdam en aankomst in het sportpark. Een klein verschil is dat er suikerfeest was en er veel mannen met pyama’s rond liepen of reden en bijbehorende gezin. Het contrast met de mannen en vrouwen in lycra kon niet groter zijn.

De eerste races waren al geweest toen ik aan kwam en ik kon nog net horen hoe Marloes de laatste racers voor de snelste ronde opriep. Toen mocht ik de 3/6 uurs doen. Het bijzondere geval wilde dat we zo goed als op tijd konden starten. Daniel Fenn hoefde geen bandje te wisselen, was gewoon op tijd. Dus ja. Dan maar starten.

Altijd een mooi gezicht die start en de uren daarna vervelen mij weinig, want er gebeurt veel, er wordt gezellig aangemoedigd en een paar druilerige regendruppels konden de baan net aan vochtig krijgen. Toen de 3-uurs eindigde, was iedereen verbaasd dat Daniel Fenn stopte. Hij lag in een riante positie en reed heel erg snel. Maar ik begreep dat er iets met de fiets was. Daarna kwam een spannende strijd tussen Matthias, Nici en Peter. Uiteindelijk werd Nici de gelukkige tweede achter Ymte en voor Peter. Toch uniek dat Nici als vrouw tussen het mannengeweld zich zeer goed stand hield.

Voor mij heel leuk is dat vrouw en kinderen langskwamen. Daan was verliefd op de fiets van Anna Sybrandy. Maar de uitprobeer DF was nog iets leuker. Ik ga sparen, was zijn commentaar op het horen van de prijs. Ik ben benieuwd wanneer hij het bij elkaar heeft. 😉

En tja, dat was het voor mij. De prijsuitreiking heb ik van afstand meegemaakt. Ik moest toch echt naar huis. Maar in plaats daarvan eerst nog even bij onze favoriete patat boerin een patatje gegeten.

Volgend jaar? Zeker weer.

Irritaties?

Ja. Eentje. Eentje die ik niet begrijp. Tijdens het hele evenement heb ik 2 ligfiets(onderdelen)verkopers gezien. Wim Schermer van velomobielonderdelen.nl, die een fietskap afleverde. En Hans Joosten die zijn gesoldeerde ligfietsmodellen verkocht. Maia heb ik niet gezien maar dat kan aan mij liggen. Die verhuurde ligfietsen. Mark Burgers was vrijwilliger. Daarmee zijn de ligfietsdealers in ieder geval een beetje aanwezig en probeert Maia een gat te dichten. Thys was zelf aanwezig om te roetsen en zag ik veel kletsen. Maar geen Challenge (op Ellen na), Nazca, of M5 afgevaardigden te zien. Vind je het gek dat er bijna geen open ligfiets verkocht wordt als je er geen moeite voor doet. Wel waren er velomobiel fabrikanten. Intercitybike en velomobiel.nl. Ook deze hadden geen uitprobeer fiets. Ik heb tijdens mijn pauzes een aantal keer vragen gekregen van bezoekers of er ligfietsen uitgeprobeerd kon worden. Het feit dat dit evenement dat niet kon aanbieden vind ik ronduit belachelijk. Ik ben er nog niet uit of de ligfiets-producenten naïef, zo goed als uitgestorven of onverschillig zijn. Maar een positief gevoel komt niet vanuit de producenten. Hopelijk kan ik daar in de komende jaren een fijner bericht over schrijven.

Nog een paar foto’s voor het kleurtje.

Kleine edit: Henri Barth vertelde me dat hij dus 4 La Fleche velomobielen heeft gebouwd. Elk is weer anders dan de vorige. 3 rijden er in Nederland en eentje in België. Dus kon ik nvminnl weer bijwerken.

Geplaatst in Ligfiets, Quest 1 | Tags: , , , | 4 reacties

Cyclevision 2017 dag 1

Het was een druilerig begin, met een tochtje door de regen die niet afkoelt en je amper nat maakt, maar de weg wel en de mensen om je heen blijkbaar ook.

Bij de pont kwam ik precies toen er geen pont was en mocht ik daar een kwartier voor me uit staren. Zo rond 9:00 uur op zaterdagochtend had ik daar geen problemen mee.

Na de pont die heerlijke lange wegen door het industrieterrein. Langs grote hopen met zwarte en bruine korrels en ingeslapen fabrieken. En dan tot mijn verrassing een IMG_20170624_091849protestmars midden op de lege weg. Witte geklede mensen met “iets” in hun hand. Eromheen “officiële waarnemers” die inderdaad officieel aan het waarnemen was. En journalisten. Die mij met de groep op de achtergrond op de foto nemen. Ik dan ook van hem. Hij kon er niet echt om lachen, maar kon me wel vertellen dat het een protest tegen kolen was. Mooi dacht ik, maar waarom protesteren op een tijdstip dat iedereen nog slaapt? Vast een naïeve gedachte gespeend van elk politiek inzicht. De leus was krachtig maar niet te verstaan. Ik hoopte dat ik later op de dag beter verstaanbaar zou zijn.

Verder ging mijn jaarlijkse bedevaartstocht (zolang het niet te ver is). En snel reed ik langs Kapsalon FUKUP en bloemisterij “de Eisvogel”, naar het Velodrome.

IMG_20170624_111439Daar aangekomen als een brave vrijwilliger mij ingeschreven mijn shirt van de crew ontvangen en aan het werk, door mensen te helpen en te irriteren met de speaker. Zo had Jan van Geelen met zijn partner een tandem gekocht die wij ook hadden gewild. Daar brak een ketting, maar toch bleef ik jaloers. En reed Wim Schermer niet (meer) mee. Het blijkt dat zelfs mensen als Wim ouder worden. Jammer, vooral voor hem en voor ons als toeschouwer. Ook Hans Joosten was er even om zijn geliefde tinnen ligfietsen te verkopen. Toen hij vermoeid weg ging, heeft de stand van de NVHPV zijn verkooptaak  overgenomen. En ik ga morgen zorgen dat ze allemaal verkocht zijn!! Al die andere vrijwilligers en bekende gezichten is altijd leuk om weer te zien en ik speakerde wat af. Ik zou niets anders willen, want wedstrijd rijden kan ik niet.

img_20170624_1133041.jpgDe wedstrijd met de kids is altijd leuk en ik voelde me een oen dat ik me eigen kinderen die niet mee liet beleven. Volgend jaar!

En dan terwijl de lezingen zo’n beetje begon, de 200 m vliegende start op de houten baan van het velodrome. Ik vind het al behoorlijk eng om naar te kijken. Een beetje alsof je kinderen zonder veiligheidsgordel in de achtbaan zitten. Maar de familie Sybrandy suist de bochten in alsof ze het al jaren zo doen. Dat blijkt ook zo te zijn, want de hele winter hadden Anna en de rest van de bende getraind op binnenbanen. Maar de heersers van de baan leken toch Ellen vanVugt en Hans Wessels die een lesje 200 meter sprint met vliegende start gaven, door met de tandem van boven naar beneden te vallen. Meesterlijk mooi. Ik dacht dat dat niet beter kon. Tot Mathias König op zijn hoge Troytec en Stijn van de Maele op zijn M5 CHR hun optreden gaven. Ze kregen beiden applaus van het publiek. Pure schoonheid, pure kracht en perfecte timing gepaard met een vleugje doodsverachting.

Toen was het tijd voor mij te vertrekken. Maar nog even luisteren naar het verhaal van Cygnus rijder, Jan Marcel van Dijken. Nog even beppen buiten, nog even… Nee, ik moet echt gaan. OSMAND aan en de favo Thuis aangetikt en gaan. FUKUP en de eisvogel heb ik niet meer gezien. Wel nog een paar demonstranten en busjes van de politie die natuurlijk hun auto op het fietspad geplaatst hadden.

Zo vandaag is klaar. Morgen nog een dagje. Joepie.

Geplaatst in Ligfiets, Quest 1, Uncategorized | Tags: , , | 1 reactie

Ervaring na 1 jaar e#Q1 (km-stand: 154.840 km)

Na een jaar electrisch rijden kan ik niets anders zeggen dat het luier en sneller is. Luier, want je lijf doet minder. Sneller, want de snelheid met ondersteuning is bij mij iets hoger en constanter. Tegenwind maakt nu echt niets meer uit.

Het rijden

Ik ben inmiddels wel gewend om ondersteund te rijden. Het verschil in snelheid zonder is niet heel groot, het scheelt ongeveer 5 km/h (36 ipv +30), dus verassingen blijven voorlopig uit. Wat vooral veel scheelt is optrekken en constantheid. Ik merk bij wegrijden dat zodra de motor aanslaat je met flinke versnelling er vandoor gaat. Je trekt geen klinkers uit de weg, maar bent toch wat sneller op gang. Het gewicht speelt minder een rol. De cadans is erg afhankelijk van 2 factoren. De hoeveelheid lading van de accu en hoeveel ik kies ondersteund te worden. Hoe lager de lading van de accu, hoe lager je caddans moet zijn om nog ondersteuning te krijgen. Dat ligt aan dit type motor. De motor die Sinner installeert heeft dat niet. Ook de motor op de fietsen van kampeerwijzer hebben dat probleem niet. En waarschijnlijk de nieuwe bafang ook niet.

Daarnaast kan het zijn dat ik een goede dag heb en dan merk ik dat de motor amper aanslaat omdat ik als vanzelf een hogere cadans trap, waardoor de motor “denkt” dat ik het wel zelf aan kan.

Maar wat wel heel fijn is dat je met ondersteuning precies weet hoe veel tijd een rit kost. Mijn woon werk rit van 12,5 km duurt 27/28 minuten. Je snelheid is zo constant, dat je daar van op aan kan. Dat was toch anders zonder ondersteuning, waar wind en temperatuur belangrijke factoren zijn.

Waar je ook bewust van moet zijn is de bandenspanning. Zonder ondersteuning merk je het wel als de banden een pufje nodig hebben. Hier compenseert de motor het snelheidsverlies door zachte banden. Maar in bochten is het wel degelijk belangrijk. Dus ik moet er goed aan denken om dat te doen.

Zweten doe je niet. Een voordeel voor als je op je werk aan komt. Een nadeel als je fietst voor de sportiviteit. Met een e in je q rijd je vooral om buiten te zijn en te genieten van de omgeving.

Accu

Die doet het gewoon. Net als de motor, die een keer gerepareerd moest worden maar verder probleemloos door gaat.

De accu begint na een jaar wel minder te worden. Reed ik vorig jaar nog 85 km op een lading. Nu rijd ik met veel geluk ongeveer 70 km. En dan heb ik het idee dat ik meer mee trap dan een jaar geleden. Over een jaar zal ik weer een blog schrijven en kijken of het verval met hetzelfde tempo doorzet.

Na een jaar

In het afgelopen jaar heb ik bijna mijn voorspelling gehaald wat betreft afstand in een jaar. Ik heb nu sinds de aanschaf 3840 km gereden in een jaar. Ik verwachtte 4000 te halen. Maar een keertje ziek en een reparatie aan de motor hebben gezorgd dat het niet gehaald is. daarentegen heb ik ook buiten woon-werk wel eens gereden. Al met al een mooie afstand. Vooral als je het vergelijkt met de krappe 1000 km van het jaar daarvoor. Dus het doel om meer in de fiets te zitten en meer uit de auto is gelukt.

(kleine lettertjes: de 3840 km is de stand op de teller. Die geeft bij 36 km/u ongeveer 35 km/u aan. Als je dat verrekend komt de 4000 km wel heel dichtbij. Dan is de stand namelijk ongeveer 3950 km)

Ik heb de motor “begroot” op een jaar of 3 á 4. Dus na ongeveer 15.000 km moet het vervangen worden. Dit zijn in ieder geval de ervaringen die wij hebben met de e op de bakfiets. Deze heeft echter ook veel meer te lijden. Altijd buiten, zware belasting en veel storingen. Dus misschien houdt het ding het wel langer.

De accu zal na 3 jaar wel af zijn. En aangezien ligfietsshop tegenwoordig accu’s refurbished lijkt me dat een goed idee. Nadeel is dat je de oude niet kan gebruiken als reserve accu op lange tochten. Maar ik kan tegen die tijd altijd nog anders beslissen.

En ja. Het is bedoeld omdat ik een beperking heb. Dus mocht in de toekomst die beperking opgelost zijn (dromen kan altijd), dan gaat vrolijk de motor er uit. Of doe ik hem bij mijn volgende fiets er niet meer in.

Op naar de volgende 4000 km.

Geplaatst in e-quest, Quest 1 | Tags: , , , , | 7 reacties

Aantal velomobielen in Nederland

Het viel me op dat er geen overzicht was van het aantal velomobielen in Nederland. Er wordt me nog wel eens opgemerkt dat er niet zo veel van zijn. Men denkt dan enkele tientallen. Er wordt dan altijd verbaasd gereageerd als ik het over bijna 2000 velomobielen heb. Maar het blijft wichelroede kijken. Ik doe hieronder een poging een schatting te maken:

Wat er als laatste is veranderd kun je onderaan deze pagina zien.

Merk Uitleg Aantal geschat in NL
Velomobiel.nl houden het keurig bij. Op dit moment zijn er zo’n 522 in Nederland gebleven. Waarvan 115 Mango’s door hun gemaakt (hierover bij go-mango.nl meer). Orderlijst is mooi bijgewerkt en de eerste quatrovelo’s zijn ook geteld. 704
Intercitybike.nl houden het keurig bij. De DF en de DF XL worden door hun verkocht. En binnenkort ook een vierwieler. 175
Drymer/Sinner Mango (voorheen Sinner, voorheen go-mango). 490 wereldwijd Mango’s (dankzij @Twilwel, werknemer van Drymer), daar zitten ook de 115 Mango’s van velomobiel.nl bij. Waarvan dan ongeveer de helft in Nederland zullen rijden (volgens @Twilwel).

2017: nog geen nieuwe gegevens. We wachten af.

280
Flevobike: Versatile en Orca een stuk of 71 sinds december 2008 tot 2011 (zie commentaren). Hoeveel er in Nederland zijn is mij onbekend. Ik schat wederom 0,8*71= 56,8 afgerond 56, want ik weet in ieder geval van eentje dat hij total loss is gegaan… Dit blog heeft een overzicht van Orca’s in de wereld vanaf 2011. Die komt op 99 exemplaren, waarvan 26 aantoonbaar in Nederland. Ik schat er nog 5 bij…. 87
Verhees Alleweder 2 aantoonbaar rijdende Verhezen. Deze pater van de velomobielen mag niet ontbreken. En nog eentje in Boxtel? 3
Flevobike: Alleweder en Limit / C-alleweder ongeveer 500 volgens Flevobike zelf. Maar een deel rijdt natuurlijk niet in Nederland.. Dat zullen er ongeveer 100 zijn, dus totaal 400. En het is de vraag hoeveel er inmiddels vergaan of gecrashed zijn….En natuurlijk +/- 20 c-alleweder/limits (wederom bron Ymte). Arjen Vrielink schat dat ongeveer 10 procent van de Alleweders gestorven is. Dat houdt ik voorlopig aan. Dus houden we er 360 over. 360 en 20
Alligt Alleweder A1 t/m Axen Sunrider Via  Andre Dronkers en anderen ben ik toch wat meer te weten gekomen. Op de site van Alligt worden wat cijfers genoemd en met werk kom ik tot het volgende getal wereldwijd: ongeveer 325 A4-8 Uitgaande van de verdeling van vm.nl kom ik op ongeveer 200 Alligt Alleweders. Volgens alligt.nl rond de 100 Sunriders geproduceerd (85 door het oude Sunrider en 15 van de nieuwe versie). Aangezien Sunriders vooral in het buitenland populair zijn, al of niet electrisch aangedreven, schat ik dat rond de 50 Sunriders in Nl een aardig aantal is. 200 + 50
Aerorider  Een beetje vergeten om bij te voegen, eigenlijk hoort het bij de Alligt fietsen, want die heeft het overgenomen, maar toch maar een aparte categorie. Volgens Jan Holtland zijn het er 5 die in Nederland rijden.  5
Go-one, versie 1, 2, x of evo, etc enkele tientallen of minder? Eigenlijk maar twee duidelijk te tellen. Dat is de Evo-K van Pjotr en FvdL rijdt de andere. 10
Cab-bike enkelen? 1 of 2 denkt Ymte. 2
fietser.be WAW en beWAW In totaal over de wereld ongeveer 180, waarvan veel minder dan de helft in Nederland. 1 aantoonbaar meer. Die van noordkaapfujin staat niet op het kaartje van fietser.be maar rijdt wel in Nl. Dus +1. Dank Jelle. Volgens fietser.be ongeveer 30. Lekker vaag. Ik hoop dat ze de googlemap aanpassen. Daar staat nu 16 op. Ik mats dus behoorlijk. 30
Anderen? Enkele stuks, zoals M5 Kalisvaart (2?), een Vector (1), Een fiets van Henri Barth, Leitra (2, zie comment van Torben) of de plywood (1) een aantal zelf gemaakte velomobielen (5 of 6), merken die ik niet genoemd heb, omdat de aantallen laag zijn of omdat ik ze nog niet ken. 😉 Een Greenspeed Glyde bij Ligfietswinkel Amsterdam en nog 2 zonnecel fietsen. En de WEB van Willem, wel 5 stuks. Nog een mooie Milan GT Mk2 gemeld door de rijder zelve: Richard. En een Velayo is gemeld in de omgeving Dinteloord van Martijn. En de eerste Rotovelo is in Nederland aangekomen, aldus de importeur (die gestopt is). En natuurlijk 1 Velotilt. En op Cyclevision vertelde Henri Barth dat hij al een vierde La Fleche heeft gemaakt. 28
Leiba Verkooppunt is de liggendehollander in NL. Tot nu toe 3 xsteam verkocht, volgens Frank zelve. Dank. En zoals in de comments te lezen rijd er nu een Classic in Nl. 4
Totaal 1767+190= 1957

Wie helpt mij omdat getal exacter te krijgen? Ik zal dit bericht updaten als ik betere gegevens heb. En natuurlijk heel erg bedankt voor de mensen die me al flink op weg geholpen hebben.

Trouwens voor ligfietsen in het algemeen geldt natuurlijk dat het interessant is om te meten hoeveel er zijn.. Maar ik ben hier iets meer in geïnteresseerd en ik denk dat het iets gemakkelijker is.

Updates:

  • Na lange tijd weer een update:
    oktober 2020: +190 in 3 jaar is schijnbaar niet veel. Als ik de geluiden hoor bij de velomobiel bouwers is de focus van de verkoop nog sterker verschoven naar het buitenland. 70 tot 80% van de velomobielen wordt naar het buitenland verkocht.
    Dus nu 1957.
  • juli 2017: Met wat slag om de arm een nieuw aantal van Sinner velomobielen: 225 in Nl. Dat brengt het totaal op 1767.
  • juni 2017: 3 La Fleche erbij, Via de bouwer Henri Barth (die van de Optima staartpuntjes)
  • mei 2017: 5 meer want de Aeroriders stonden nog niet in het overzicht. Bedankt Jan. Dus  nu 1729.
  • april 2017: 53 meer dan de vorige telling. 1724 dus nu. Dat lijkt een stagnatie. vm.nl en icb bijgewerkt. Ook een paar Orca’s erbij. Dat zijn voorlopig de laatste, aangezien ze niet meer gemaakt worden. Ik hoop nog een schatting van Sinner te krijgen.
  • december 2015: Alleen velombiel.nl en intercitybike.nl bijgewerkt.
    Die flevobikes blijft een probleem. Die moeten toch afnemen. Maar niet te beoordelen. Maakt het hele zooitje lekker nauwkeurig. En Binnenkort gaat de evo-k van Pjotr ook weg dus die er ook maar alvast afgetrokken. Dus de stand: 1671
    Ik ben ook bezig dit in een grafiek uit te beelden. Daarvoor heb ik een truc uitgehaald. Ik weet namelijk dat voor 2000 er vooral door Flevobike velomobielen zijn gebouwd (en M5 met zijn Kalisvaart). Dat aantal schat ik op 443 (20 Limit, 20 M5, 400 Alleweders en 3 Verhees). Ik kom dan op gemiddeld een toename van 80 velomobielen per jaar. Best veel.
  • Met behulp van een blog aantal Orca’s bijgesteld. Totaal nu 1676.
  • juli 2015: weer een kleine toename. Intercitybike heeft de meeste nieuwe fietsen verkocht aan Nederlanders in deze periode. Het lijkt op ongeveer 30 velomobielen per jaar. Vind ik nog niet zo veel. Er lijkt steeds meer productie naar het buitenland te gaan. Nu (in april 1608). Eerste Rotovelo en Velotilt toegevoegd. Sinner heeft er ook weer flink wat bijgebouwd en een deel zal ook in Nederland rijden. Echter volgens Harry Lieben ligt de nadruk nu op het buitenland. (dus de stand in juli: 1647)
  • augustus 2014: intercitybike.nl toegevoegd als nieuwe producent van de DF. En in totaal 30 velomobielen er bij kunnen tellen. Nu 1583!
  • december 2013: vm.nl flink veel meer geworden. Wat een productie zeg. Ook WAW is aanzienlijk meer geworden door een opmerking van de eigenaar van fietser.be via Facebook. Type foutje aangepast. Dank Sake. Ik zit nog steeds met die Alleweders die langzaam minder worden. Sowieso moeilijk om het aantal total losses bij te houden. Orca’s aangepast. Mooi: nu 1553!
  • mei 2013: vm.nl opgeschroefd en alligt nauwkeuriger gemaakt, wat de aantallen niet doet veranderen helaas. We zitten weer op bijna 1500. Mis ik er nog eentje?
  • Belangrijke update nav opmerkingen van Arjen Vrielink van Flevobike. 10 Orca’s toegevoegd en Alleweder aantal naar beneden bijgesteld op grond van zijn schatting van gestorven Alleweders.
  • update in januari 2013: veel onduidelijk hoor. Behalve vm.nl en Sinner bikes is er weinig concreets te vinden. Ik zwem in natte vingerwerk zeg maar. Stand van 1501 is dus even discutabel als het type band dat ideaal is voor je fiets. Maar mis geteld is wel geteld…
    En WAW 147 van Jelle meldt zich terwijl deze niet in de fietser.be lijst staat en een Milan Gt MK2 van Richard. En een Velayo in Dinteloord. Dat is nummer 1501!! Dank.
  • Yes, dankzij Andre weet ik een beter aantal Alligt fietsen. Dat is een behoorlijke toename! Dank. En de site van alligt helpt ook flink.
  • 03/05/11 Kleine update om de aantallen van vm.nl weer bij te stellen. Weet iemand hoeveel Orca’s er al gebouwd zijn?
  • Update 3/2 nav opmerking van Torben, Theo en Maarten. WEB velomobiel toegevoegd bij de zelfbouwers met 4! stuks en aantal Sunriders bijgesteld. Het totaal is nu 1151. En nog 2 Verhees erbij. 1153 dus.
  • Kleine update 2/2: aantallen van vm.nl bijgesteld. Het gaat hard daar in Dronten. Totaal nu 1139, al weet ik nog steeds niet wat ik aan moet met de aantallen Flevobike Alleweders. Ook het aantal niet getelde velomobielen (zelfbouwers die ik inschatte te bestaan) weggehaald. Er zullen er vast wel zijn, maar niet zichtbaar is eigenlijk ook niet bestaan. Rijden met die dingen! En melden hier! 😉 Plywood is toegevoegd, toch weer eentje ……
  • 13 december 2010 Update: een kleine interessante wijziging: Via Paulus zijn opmerking geïnformeerd bij de ligggende hollander over het aantal Leiba’s in Nederland. Hij weet er 3. Meer zou kunnen. Die tellen we er nu bij op. Vrij terecht meldt Reinier dat het aantal Alleweders wellicht veel lager is, omdat er velen gesneuveld zijn of gewoon uit elkaar gevallen in de 25 jaar van productie, hetzelfde geldt voor de Verhees Alleweder (die ik op 1 hoop gooi). Maar het aantal uitvallers is erg onduidelijk. Wie helpt me, dat op te helderen? Graag tips.
  • 16 november 2010 Update: Cijfers bijgewerkt adhv opmerkingen Ymte. Daarmee zakt de schatting fors naar 1134. Maar is het wel realistischer geworden. (18 november een rekenfout eruit gehaald)
  • 29 oktober 2010 Update: cijfertjes licht bijgewerkt. We zijn voor het eerst boven de 1300 vm’s in Nederland. Tijd voor champagne?
  • 20 september 2010 Update: Dankzij Marco nog meer gegevens over de Alligt A3. Wie heeft het meest recente serienummer van de A4 t/m Ax? Of info over de G0-ones in nederland.
  • Update: Dankzij David en Jaap ben ik in staat het aantal beter te schatten. Dank.
Geplaatst in Ligfiets | Tags: , , , , , , , , , , , , , | 53 reacties

Nieuwe oude ketting bescherming

Met een fiets van 16 jaar oud is een onderdeel vernieuwen ook soms een kwestie van oude spullen verzamelen. Zo stond er heel kort een advertentie op ligfiets.net van een paar 20 inch Quest ketting bescherm kappen. En ze waren gratis (excl verzendkosten), dus dan koop ik ze wel. Maar vooral omdat de oude behoorlijk gescheurd, gebutst, gerepareerd en nog steeds stukkig zijn.

Toen de grote doos aankwam, bleek velomobiel.nl in al die jaren een keuze gemaakt te hebben om de haakjes niet meer op de bodem van de fiets te plaatsen, maar op de kappen. Dat moest aangepast. Met HEMA klittenband vastgezet en die trek je er even snel af, bij de eerste keer plaatsen. Diep gezucht en op zoek gegaan naar goede stevige klittenband. De korte route was natuurlijk velombiel.nl of velomobielonderdelen.nl. Maar ik beland bij klittenbandwinkel.nl. En wel 5 meter haakjes, acryl klittenband voor 7 euro (excl. verzendkosten ad 3,50). Koopie! En let op, dit is een speciale versie voor buiten. Na het schoonmaken met spiritus en afmeten van het klittenband, klittenband iets verwarmd en er op geplakt. Je merkt duidelijk een verschil in plakkracht. Ze adviseren om het voor het belasten 72 uur te laten drogen. En aangezien zo’n kap amper het klittenband belast, zal het wel goed komen.

Ook grappig is dat in die ongeveer 60 questen ontwikkeling ook de kappen iets gewijzigd zijn. Ik weet niet of de mal iets anders is, maar in ieder geval is de buitenkant anders gevormd of afgeknipt. Maar bij velomobiel.nl gaat de ontwikkeling bij elke fiets verder. Ik denk dat geen 10 Questen hetzelfde zijn qua onderdelen. Aan elk detail wordt geschaafd en minutieuze afwegingen gemaakt. Dan toch gek dat bijvoorbeeld de schuimkap nog steeds met klittenband vast zit en er geen optie is om dat met magneetjes te doen. Een aanrader en had ik veel eerder moeten doen.

En natuurlijk wat heel “belangrijk” is. De nieuwe kappen zijn bij elkaar 280 gram en de oude waren 305 gram. Dus zo maar even 25 gram gewicht bespaard!

Op naar het volgende project (naast het gelukzalige fietsen): Een vizier maken die voor de spiegels zit en niet er achter.

Geplaatst in Ligfiets, Quest 1 | Tags: , , , | 4 reacties

Wiebelzitting niet meer.

Hoe erg klinkt een letterlijk vertaalde Engelse zin. Maar met een beetje investering heb ik het wiebelen van mijn zitting flink weten te verminderen.

In Quest 1 zat heel vroeger een ouderwetse zitting die zeer geprononceerd was en met zo’n smalle bovenkant en 2 van die niersteunen, die als vleugeltjes aan de zijkant zitten. Die heb laten vervangen door een velomobiel.nl nieuwe stijl zitting. Nou ja, dat heeft Theo gedaan bij velomobiel.nl. Het was een zitting die qua zitvlak nog voor de tijd dat de zittingen aan de wielkasten bevestigd werden. Bij deze is het zitvlak smaller. Dus is de oude bevestiging in eerste instantie gebruikt. Die was echter iets te hoog, dus na een duik in het ijzeren archief kwam Theo met een iets lagere versie. Met wat bijvullen van stukjes hardschuim werd voorkomen dat de zitting niet te erg doorzakte.

Er zaten 2 nadelen aan de hele constructie. Doordat het steuntje aan de onderkant met de bevestiging behoorlijk in de buurt van de middellijn van de zitting, had de zitting neiging om over zijn as te bewegen bij het fietsen. Dat is nog niet zo erg maar tweede nadeel is dat de zitting aan de bovenkant ook behoorlijk heen en weer gaat. Bij het fietsen schat ik zo’n 2 cm uit de middellijn (4 cm heen en weer). Je kan dat ook zien aan de plek waar de zitting aan de bovenkant rust op de polyester steun (wat tegenwoordig de aluminium kapstok is).

Nu heb ik mezelf vaak afgevraagd of dit wel een nadeel voor de benen is, het geeft ook wat vrijheid in de heupen immers, iets wat Rembrand Bakker vaak over heeft geschreven in ligfiets&. Maar het bewegen van hoofd en rug lijkt me niet wenselijk. Dus had ik al tijden me afgevraagd hoe dat op te lossen. Totdat ik een keer een Mango bekeek van binnen en daar een oplossing zag voor de onderkant. Een Mango heeft bijna dezelfde zitting als ik heb, qua breedte aan het zitvlak.

Dus toen ik Sinner aan de lijn had om informatie over een Sunstart motor (wat ik iedereen aanraadt als je iets meer geld te besteden hebt. Mijn goedkope Bafang is zeker geen slechte koop maar Sunstar is waarschijnlijk een betere koop), heb ik in een moment van bravoure de zitting steun met klem gekocht.

Toch blijkt de zitting die ik heb iets smaller bildeel te hebben dan die van Sinner. De steun moet ingekort worden. Nadeel is dat Sinner de plastic schroefproppen er al in getikt heeft. Met veel moeite heb ik er 1 uit gekregen. De andere zat te vast om zonder schade er uit te krijgen. Voorzichtig korter gezaagd tot het past.

Tip voor volgers van dit idee. Vraag aan Sinner om de proppen nog niet er in te slaan. En meet de breedte van je zitting op en geef dat door bij je bestelling.

Het volgende probleem dient zich ook aan. De bevestiging van de oude stoelsteun zit in de weg. Met mijn zoon heb ik de lassen in het frame zo veel mogelijk weg gevijld. Maar aangezien dat niet volledig lukt, ook een stuk van het steuntje van de nieuwe steun af gevijld. Na veel passen en meten past het perfect.

Het volgende probleem is dat de stoel nu een centimeter verder naar voren zit dan in de vorige situatie. En doordat mijn fiets niet zo’n mooi steuntje aan de bovenkant heeft, moet er toch weer gevuld worden met hardschuim materiaal. En de crank iets naar voren geplaatst.

Gelukkig is het resultaat goed. De zitting wiebelt bijna niet meer. Ook aan de bovenkant is het veel stabieler. En ik heb het volstrekt subjectieve gevoel dat kracht zetten iets efficiënter is.

Geplaatst in Quest 1, Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

En we fietsen…. (km-stand: 152374 km)

img_20161013_101519.jpg

Er staat dus 1474 km op. Daarvan is 1364 km gereden met de motor en de totale afstand is 151285-275+1364= 152374 km. Logisch toch?

Tja, dan heb je met 1000 km ebike het voornemen om een terugblik te doen en ben je zo 1300 1400 km verder. Dat tellen van je afstand is trouwens wel een dingetje. Met een km-teller die niet in staat is om een afstand in te stellen ben je steeds bezig om de laatste afstand ergens op te schrijven. Ik heb het idee dat er een behoorlijke marge is. Daarnaast lijkt het er op dat mijn huidige diameter iets te voorzichtig is geweest. Dus heb ik waarschijnlijk meer gereden dan ik meet. Hoe belangrijk is dat? Nou niks, want afstand zegt niets over vreugde. Best wat, omdat ik nou eenmaal aan het opscheppen ben over de afstand die Quest 1 gereden heeft op dit blog.

Dus terug naar het begin.

Na 1000 km rijden met de motor…

Stopte de motor er mee. Nee, niet juist. De motor deed het heel goed, maar de vrijloop van motor naar trapper deed het beter, wat niet werkte was de koppeling tussen motor en trappers. Dus ik stond op mijn werk met een fiets die niet vooruit wilde, want ik trapte in het luchtledige. gelukkig heb ik de illegale throttle niet van mijn fiets gehaald. Die is niet afhankelijk van een trapsensor, dus geeft altijd gas. Met mijn benen stil en me ongelofelijk vervelend ben ik naar huis gereden. Want dat is bar saai, rijden zonder trappen.

Thuis gekomen ligfietsshop gebeld, die toch wel even stil was. Stuur maar op! Na een week kreeg ik het ding weer terug. Een radarwerkje tussen motor en trappers was kapot gegaan. De tanden van een van de tandwieltjes afgebroken. Voorlopig gaan Ligfietsshop, Bafang/Accurad en ik uit van een uitzonderlijk pechgevalletje.

Bij het installeren heb ik het 50t tandwiel aan de binnenkant van de crank gezet (en uit luiheid het 40t aan de buitenkant). Dit heeft als voordeel dat de ketting nu iets rechter naar het span-rol-ding gaat. En op het vlakke traject dat ik rijd, is de 40t icm motor toch niet in gebruik. Ook de voorderailleur heb ik niet geplaatst. De bedrading heb ik iets anders langs het frame geleid, waardoor er misschien iets minder spanning op staat. Nadeel is dat het in het zicht is. En ik heb braaf de snelheidsmeterkabel die in de rechterwielkast verdwijnt met zwarte tape afgedekt. Ziet er wat netter uit.

 

Andere dingetjes?

Jazeker. Ik begin te leren om regelmatig de accu op te laden. Aangezien ik in de jaren die de accu rest nooit de 1000 keer laden ga halen, laad ik 2 keer in de week. (uitleg: een nimh accu geven ze ongeveer 3 jaar of 1000 keer herladen). Aangezien de eerste Amperes die door je motor gaan op een of andere manier ook de meeste vermogen hebben, is dat ook wel lekker.

Ander ding is het min of meer grappige gegeven dat een bijna lege accu ook een andere cadans noodzaakt. Hoe minder prik er in zit (Amperage?), hoe minder vermogen, hoe langzamer je moet trappen, om de motor te laten aanslaan. De moeizame snelheid van de trappers is evenredig met de moeizaamheid van de accu. Dat wist ik al, maar nu herken ik het ook en laad mijn accu op. Ik laad de accu ook wel eens op mijn werk op. Daarmee kan je handiger mikken met het leegmaken en de afstand. Niet vaak trouwens, want ik vergeet de lader de helft van de tijd.

Het rijden zonder de motor vind ik wel iets minder prettig gaan. Blijkbaar is de weerstand van de motor aanwezig genoeg om te merken. Of moet ik mijn ketting smeren?

Ik zou wel eens 36V naar 12V omvormer willen hebben waarmee ik mijn verlichting ook op de motor accu kan aansluiten en de losse accu niet nodig is, of alleen mee voor nood. De meeste omvormers voor fietsen zijn voor 36V naar 6V. Op een Amerikaanse site wel iets gevonden, maar of ik dat nou wil doen. Geen idee ook, hoe aan te sluiten. Een standaard oplossing zou handiger zijn.

Nog een mooi effect. Na een bepaalde tijd, waar bij ik geen idee heb hoeveel dagen dat is, heb ik een omslag bereikt waarbij de autoval minder of niet voorkomt. De beweging naar de fiets is zo vanzelfsprekend geworden dat de auto veel minder als logisch alternatief wordt gezien voor mij. En ook grappig. Het meer fietsen door de “man in huis”, zorgt dat het ook logischer is voor de kids om weer meer te fietsen. Ook bij hen zie je dat als de ouders de auto laten staan, het voor hen ook minder vanzelfsprekend is naar dat ding te vragen. Overigens rijdt de “vrouw in huis” al jaren zo veel als ik nu doe, al is dat sinds de kids ouder worden en zelfstandiger de 6 km naar school kunnen fietsen wel minder geworden.

Continuïteit is ook een dingetje. Met de motor weet ik dat ik na 27 tot 28 minuten op mijn werk ben. Zonder motor is dat met een stroomlijn ook aardig in te schatten, maar heb je een grotere variatie. Ik merk dat ik nu minder tijd plan om naar mijn werk te fietsen.

Nog een voordeel wat tegelijkertijd ook het nadeel laat zien is de minder bezwete lijf als ik op mijn werk aan kom. Ik wissel weliswaar braaf van shirt, maar een fietsbroek is niet nodig. Ik rijd met spijkerbroek naar mijn werk. Langere tochten doe ik wel met een hardloopbroek. Een gemak, want daardoor is reistijd nog iets korter, maar ook jammer want de inspanning is duidelijk lager, wat niet goed is voor mijn vetafbraak. Ik schat dat ik met motor minder dan de helft van mijn vermogen trap, die ik anders bij 30 km/u trap. Dat is een aanzienlijk verschil.

img_20161006_152443.jpg

En Tom wil graag dat ik hem ophaal. Tuurlijk joh.

Maar het meest bijzondere is de hoeveelheid die ik fiets. In 9 maanden voor de motor kon ik 500 km fietsen. Na vijf maanden e-rijden heb ik ongeveer 1400 km gereden, waarbij er nog een schoolvakantie van 6 weken tussen zat en ik vooral geroetst heb. En dat verschil is toch wel een dingetje. Waar mijn lijf daarvoor de beperkende factor was, is dat nu tijd en accuduur. En als ik dan naar lichamelijk energie verbruik kijk, denk ik dat ik meer vet verbrand heb in de periode met motor, dan (?) in de periode daarvoor.

Geplaatst in e-quest, Quest 1 | Tags: , , | 6 reacties

Cyclevision 2016

Kort gezegd. Ik heb geweldig genoten. Hieronder mijn foto’s.

Heen en weer gereden met de Quest en zelfs een beetje om gereden om de drukte van Amsterdam te ontwijken. Via een mooie route via Nauerna, Halfweg eigenlijk opeens bij Slotervaart aangekomen.

Aangekomen dacht ik eerst het tentje op te zetten, maar de start/finish toren lonkte zo hard dat ik er geen weerstand aan kon bieden en ben naar Gerard in zijn domein gelopen. Een van de redenen tot de haast was de socialmedia meet and greet die ik wilde laten plaats vinden in het Olympia café. En een paar mensen heb ik nu dan ook van gezicht gezien.

Bij een trotse demo van mijn lamp bleek het niet te werken. Later bleek dat de accu helemaal leeg was. Vreemd, ik had hem toch echt opgeladen. Misschien had de lamp aan gestaan?

’s Middags had ik mezelf uitgeleefd in het Velodrome. Het geluid klonk daar met een gigantische galm, maar ik was lekker bezig en viel niemand lastig. En ik stond bij de start en kon elke fiets bewonderen. Wel vervelend dat ik niet alleen moest kletsen maar ook moest organiseren. Wat betekende dat uiteindelijk alles door elkaar aan de start verscheen. En geen enkele wedstrijdrijder die klaagde. Als volleerde vakantiegangers stonden ze op hun beurt te wachten om daarna als een dolle stier een snelste ronde eruit te persen op de doodenge baan die Velodrome heet. Als je een achtbaan niet eng vindt, moet je zo’n velodrome eens proberen. Met bochten waar de baan ver over de 45 graden schuin is, moet je een doodsverachting hebben om daar met 60 of hoger overheen te razen. Een paar keer ging het fout, maar gelukkig geen verwondingen.

Moeiteloos ging dat over in de rest van de dag en voor het avondeten heb ik de tent opgezet. Vrij toevallig via een gesprek met BasBoer2 kwam ik een mooi droog plekje tegen op een klein verhoginkje. Gevolg was wel dat mijn oude Quest naast de splinternieuwe Quatrovelo stond. Saillant detail dat de Quatrovelo nu lichtblauw is, wat dezelfde kleur is wat Quest 1 ook 15 jaar geleden was. En het avondeten was top! Misschien wat weinig voor de hongerige racers, maar voor overgewichtige mensen als wij ruim voldoende. En dan het toetje nog.

De avond besteedt aan een overmaat aan ouwehoeren, tot mijn cvs zei dat het wel tijd was om te gaan slapen. De rest ging nog lang door. In mijn tent kwam ik er achter wat het begrip verhoginkje ook voor nadelen heeft. Mijn hoofd lag lager dan mijn benen. Met een geïmproviseerde kussen lukte het aardig om een en ander te overbruggen, maar comfortabel is toch anders. De volgende dag bleek mijn Aldi tentje (gekregen van mijn vrouw dus altijd goed), het hoosweer goed overleefd te hebben. Ik snap daar niets van, maar vindt het niet erg. Het onweer maakte me nou niet bepaald uitgeslapen.

Om 8 uur na een heerlijk ontbijt, stond ik met Gerard en Theo weer aan de baan voor het criterium. Maarten kwam na zijn race gezellig helpen en ook Marten was van de partij. Bas maakte foto’s, de ligfietsspecialisten showen bij de start/finish hun spulletjes en de Quatrovelo rijdt menig rondje op het terrein. Ik grap dat deze fiets niet meer schoon te krijgen is van het kwijl dat er op zit vastgekoekt.

Om 12 uur was er een drukke socialmedia tweetup en ondertussen reden de racers hun rondjes voor de 3- en 6- uurs race. Het bleef gezellig druk aan de baan en binnen waren er lezingen, waar ik niets van zag.

En dan blijkt mijn tijd op te zijn. Ik moest opruimen en naar huis. Daar schijn ik een gezin te hebben die ook vandaag nog mijn aandacht eist. En een deel van de lol is natuurlijk de foto’s aan de jongens te laten zien. Zeer geïnteresseerd zijn ze in de fietsen van de kinderen van Bentlage en Sybrandij. Het opruimen gaat goed en na wat afscheid nemen, rijd ik naar huis. Onderweg haal ik de Quetzal van een echtpaar uit IJmuiden in. Die gelukzalige gezichten zijn wel heel erg beeldend voor het heerlijke weekend. En dat ze op een kort stukje gewoon een racefietser voor blijven met diezelfde glimlach doet mij ook goed.

Hieronder de foto’s. En in een ander stukje ga ik in op wat opmerkingen over Cyclevision 2016, opmerkingen van mensen en andere indrukken.

Geplaatst in e-quest, Ligfiets, Quest 1 | Tags: , , , , , | 5 reacties

Ervaring na 3 weken e#Q1 (kmstand: 151.285)

wp-1466166595566.jpg

Een beeld dat nu weer vaker te zien is. Die gekke fiets bij de schoolingang.

Als je elektrisch gaat moet je voorkomen dat je niet te veel achteruit kijkt maar vooruit en geniet van de mogelijkheden. Natuurlijk kwam ik wat obstakels tegen, maar die zijn aardig opgelost. Hieronder vertel ik zo’n beetje wat ik ben tegen gekomen.

Throttle

Het klinkt een beetje als een het moment dat je een hele grote kauwgombal uitspuugt, maar het is een gashandle. Zelfs zonder trappen slaat de motor aan als je de throttle indrukt. In mijn geval is het een duimschakelaar, die je aan je stuur kunt bevestigen. Mooi ding, maar het mag niet op een Nederlandse fiets. Waarom het toch geleverd wordt door Bafang, is een raadsel. Waarschijnlijk mag je het wel verkopen, maar niet gebruiken. een soort joint zeg maar. Maar goed, het ding heb ik aangesloten omdat ik na de eerste week knieklachten kreeg. Ik hoopte met het ding makkelijker op gang te komen. Na een paar keer gas geven niet meer gebruikt. Het ding heb ik niet op mijn stuur bevestigd, want draadje te kort en ik wil dat ook niet.

Cadans

Mijn cadans voor het e-tijdperk was rond de 100. Ooit een cadansmeter gehad en ik kon goed inschatten wanneer ik onder de 90 kwam. Toen het ding kapot ging (ik bedoel, de sensor door het voetengat verdween), heb ik het niet meer vervangen.

Met een motor is er iets bijzonders. Onder Boven een bepaalde cadans (ik schat 80-85) slaat de motor af. Ligfietsshop geeft aan dat het inherent aan een motor is. Boven een bepaalde cadans wil een motor niet sneller draaien. Als je dat zou willen veranderen zijn er 2 oplossingen. De brute versie is een accu met een hoger voltage, wat het rpm van de motor toe zal laten nemen. De ander is de Alligt manier in de fiets van Kees, door de motor via een kettingoverbrenging aan een trapas te koppelen. Hierdoor kun je met een tandwiel overbrenging de cadans van de motor met de trapas laten verschillen. Als het je alleen om de snelheid gaat en de cadans hetzelfde wilt houden, kun je een groter tandwiel of de verhouding in je tussenas vergroten.

Dat verklaart voor een deel de slome tred die je ziet op ebikes. En nu moet ik daar ook aan. Het maakt je ook schakellui. Waarom schakelen als je met een cadans van 20 ook op gang komt? Je moet heel bewust worden van het schakelen. En terugschakelen moet je goed anticiperen. Als je langzamer gaat trappen om terug te schakelen, blijft de motor je snelheid behouden, dus na terugschakelen bewust remmen om motor uit te schakelen.

Het kleine 42 tands blad gebruik ik dus niet. De hele tijd zit de ketting schuin op het 50 tands blad.

Het tweede verschil is dat eenmaal op snelheid ik de neiging heb door te trekken naar een hoge cadans. De motor schakelt dan uit en je krijgt heel langzaam een klap op je benen. het voelt een beetje alsof je een berg op rijdt. In het begin voelt het heel raar aan, dat je minder hard moet trappen om toch de snelheid te behouden.

Accu

Ik heb nu 275 km gereden met de motor in 3 weken. Daarvoor heb ik de motor 3 keer op moeten laden. De eerste week reed ik zelfs 95 km met een accu. Ik denk dat ik toen meer mee trapte. Daarbij heb ik toen wat gerommeld met de instellingen (kleinere wieldiameter, etc), wat ook invloed kan hebben gehad. Ik denk dat 85 km op één lading realistisch is. Dat is ongeveer wat ik verwachte. Sinner gaf aan dat met een 10Ah accu ongeveer 60 km ondersteund kan worden. En 16Ah ongeveer 100. En oh wonder, deze accu zou 12Ah zijn. En dan heb ik het over ritten waar de accu gedurende de gehele rit ondersteunt heeft en mijn maximum snelheid rond de 35 km/u. En met warm weer, dat zal zeker uitmaken..

Snelheid en kracht

Na alle verhalen over gigantische krachten die los komen bij optrekken, viel me dat een beetje tegen. Het kan aan het gewicht liggen van mij en de fiets (>120 kilo?), of aan een instelling in de motor? Ik vind het niet zo erg. Rustig optrekken kost minder energie en ach, uiteindelijk kom ik er wel. Als je snel wilt zijn dan trek je op in een relatief lage versnelling (pas op de knietjes) en helpt de motor flink mee. Ik ben nog steeds geen partij voor wielrenners bij de start, maar het is ruim voldoende. Maar goed, ik doe 95% van de gevallen gewoon rustig aan.

Als de fiets op snelheid is, komt het vermogen beter tot zijn recht. Je voelt een prettig stukje meehelpen. Optrekken naar hogere snelheden gaat lekker. Het vasthouden van de snelheid is een interessante mix tussen kracht van de motor en de cadans. Zodra ik “te veel” kracht geef neemt de cadans toe en daarna de snelheid af, ik laat het tempo dan wat zakken en de snelheid neemt weer toe.

Lijf

Absoluut positief. Ik heb in de afgelopen 3 weken meer gefietst als in het afgelopen half jaar. Ik beweeg daardoor meer, kom meer buiten, ben alerter en het reizen met een fiets is vele malen verfrissender dan met een auto. En ook vanmorgen toen ik weg reed in de regen, keek ik uit naar de rit. Op het moment dat ik mijn knieën voel, of mijn benen, weet ik dat ik te veel mijn best doe en kan ik zonder snelheidsverlies minderen. Psychisch is dat heel fijn. Letterlijk voel ik me minder beperkt. En al zijn er momenten dat ik me irriteer door mijn lijf, ik merk ook dat ik geniet van het buiten zijn. Wat heb ik de regelmaat van de weg gemist. De lepelaar of de witte reiger in het weiland, of je collega fietsers op de weg. En als ik nu racefietsers inhaal, voelt dat gek. Toch een beetje als vals spelen, wat het natuurlijk ook is. Of zoals mijn zoon zegt. Pa, je speelt dubbel vals. Niet alleen met je stroomlijn, maar ook met een motor. En daarin heeft hij gelijk en blijf ik het voorlopig lekker doen.

Mijmerend is dit een ondersteunde velomobiel de perfecte fiets voor een lichamelijk beperkt iemand. Als ik dan nieuw zou kopen, koos ik voor een Orca met gemakkelijke instap en een motor die waanzinnig mooi geïntegreerd is. Als een gentle mens rijdt je overal naar toe. En pas bij het uitstappen zou men kunnen zien dat je een beperking hebt. Net zoals de man met de Whike die dat ook uitsprak bij het rijden met zijn fiets. Je valt op door je fiets en niet door wat je hebt. Al hoewel ik niet een lichamelijk beperking, maar eerder lichamelijk ongemak heb, kan ik me er iets bij invoelen.

 

Geplaatst in e-quest, Quest 1, Uncategorized | Tags: , , , , , | 14 reacties