Me rug op en mijn fiets weer in. (knieleed deel 10)

Het afgelopen half jaar is er bar weinig gefietst. In mijn vorige post eindigde ik dan behoorlijk in mineur. Ik had weinig zin erover te posten. Depressies zijn minder leuk en ik wachtte of hoopte op een verbetering.

In de afgelopen maanden ben ik zeer intensief behandelt aan mijn knie. Het hielp allemaal niets. De pes anserina die zeer pijnlijk was, bleef pijnlijk. Hoe veel dry needles er ook in de ruime omgeving van mijn knie werden toegepast. De fysiotherapeute kwam op het idee om de klachten rond mijn rug te gaan herzien. De scoliose en artrose in mijn rug waren nog niet behandelt en dat zou effect kunnen hebben op mijn knie. Het zou kunnen zijn dat we al een tijdje probeerde een klacht op te lossen zonder de oorzaak aan te passen.

De afgelopen weken ben ik daar met een manueel therapeut aan de slag gegaan. Mijn verwachtingen waren zeer laag, maar hij wist me behoorlijk goed er doorheen te praten. En dry needling in een spier die al jaren op hoge spanning staat is geen pretje. Ik had een stuk of 10 van dat soort spieren. Beginnend bij mijn nekspieren tot aan mijn bil en lies werd alles aangeprikt en recht gezet. Voor het idee. Het bindweefsel rond mijn spieren was dusdanig geïrriteerd dat eerst dit losgemaakt diende te worden, voordat met de onderliggende spieren in de rug en de ruggenwervels zelf een behandeling gestart kon worden. Tientallen naalden en flink oefenen en rekken later ben ik nu op een punt dat ik weer fiets. Daarvoor was het fietsen misschien niet schadelijk voor de spieren, maar dusdanig pijnlijk (in de pezen rond mijn knie vooral en bilspier), dat ik het wel liet.

Het is echt bizar dat een verschuiving van je rug tot gevolg heeft dat je een pijnlijke knie hebt. Nu de pijn in mijn rug minder wordt, ben ik er me eigenlijk van bewust geworden hoe pijnlijk die eigenlijk geweest is en hoe slecht ik er van sliep en hoe erg mijn humeur en conditie er door beïnvloedt werd. Je weet pas wat je mist, als het er niet is….

De behandeling is nu even gestopt om de spieren tot rust te laten komen en kijken of de restpijn in bilspieren, liesspieren en bovenbeen uit zichzelf tot bedaren komt. Anders gaan we daar in het nieuwe jaar mee aan de slag.

Inmiddels nu een paar weken fietsen verder is het niet te vertellen hoe heerlijk het is om te kunnen kachelen in de Quest. Een paar honderd kilometer verder in een paar weken is een goed begin van een nieuwe periode. Hopelijk komen er nog veel meer.

Punt van aandacht is de zitting. Ik heb er een Zephyr zitting in gezet. Maar deze heeft geen zijdelingse steun rond de nieren (die ik er in mijn alwetende eigenwijsheid expliciet zo veel mogelijk vermindert heb). En ook geen naadverhoging bij je bil. Hierdoor verschuif je minder met je billen en dat is weer beter voor de overbrenging en de stabiliteit van mijn lijf en met name mijn rug. Mijn optie is het nieuwe model Quest zitting, die in Kali ook heerlijk zat. Problemen rond bevestiging zullen vast wel door velomobiel.nl opgelost worden. Binnenkort maar eens bellen of ze nog iets hebben liggen en een idee hoe deze zitting in een oude Quest te plaatsen.

Naast de persoonlijke gemakken, zal ik ook nog meer aan Quest 1 zelf moeten doen. Het fietsje is behoorlijk in de lappenmand. Er zit een gat onder de zitting bij de bult waar een kleine mobiel inmiddels door kan vallen (wat gelukkig nog steeds net voorkomen is). De knipperverlichting en het achterlicht vertonen kuren (kortsluiting?), de beschermrand op het achterste kettingwieltje moet er na jaren toch maar eens op geplakt worden. En de huid zelf is op plaatsen behoorlijk aan het slijten, waardoor scheurtjes en lichte plekken ontstaan zijn.

Over lighans

Berijder van Quest nummer 1.
Dit bericht werd geplaatst in Quest 1 en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Me rug op en mijn fiets weer in. (knieleed deel 10)

  1. Wim Schermer zegt:

    Dag Hans,
    Goed dat er mogelijk toch een zinvolle verbetering te realiseren is.
    Ik had in mijn Mango en later de eerste Quest ook een houten Zephyr stoel. Bevestiging kan met een dubbele scharnier aan de voorkant. Ik heb met reepjes Ventisit materiaal de zijkanten van de stoel verhoogd. Hierdoor ontstond een mooie lendensteun en was er van afschuiven geen sprake meer. Blijf de Zephyr stoel zo lang mogelijk trouw, deze heeft een perfecte vorm.
    Voor enkele foto’s kijk hier:
    http://aerocam.home.xs4all.nl/Ventisitlenden/Ventisitlenden.html
    Groeten,
    Wim

    • lighans zegt:

      De bevestiging van de zephyr stoel is okay. Evenals het ontwerp die ik voor een deel van jouw site gekopieerd heb. Ik heb er echter ook een versmalling van de zitting rond de nieren gemaakt. En daardoor is het toevoegen van een lendensteun niet meer mogelijk.

      Ook mis ik de glooing die mooi de vorm van billen weergeeft in mijn stoel. Dat zou ik kunnen oplossen met vresen en dremelen, maar dat verzwakt de stoel te veel vrees ik.

      Dat de zitvorm qua volgen van de rugvorm okay is, onderschrijf ik van harte. Dat een velombiel zitting in mijn ogen verbetering kan opleveren durf ik toch aan. Vooral rond bovengenoemde punten.

  2. Mooi hans dat het weer een beetje gaat , misschien kom ik je nu weer eens tegen , stadsgenoot.

  3. Casper zegt:

    Dag Hans,

    Ik heb ook een mooie scoliose. Bij het hardlopen last gehad van heup en beenklachten. Langdurig onderzoek, fysio, orthopeed, weer fysio. Niets hielp, tot ik bij een Mensendiecktherapeut kwam. Die zag het meteen: beenlengteverschil. dat is opgeheven door een verhoging in mijn linkerschoen. Dat zit in elke schoen,, dus ook fietsschoenen. Probleem opgelost, af en toe nog wat klachten.

    • lighans zegt:

      Klopt Capsar, Die zolen heb ik ook. Maar dat werkt bij mij maar deels. Vooral ter ondersteuning van mijn voet en doorzakken.

      Bij mij is het gevolg van de scoliose in mijn rug een lichte tordatie in mijn heupgewricht. Ook die draagt bij mij aan een ongelijk trappen en meer belasting van spieren. Ook dat is met het rechtzetten opgelost lijkt het, of in ieder geval minder.

      Nu kijken of het recht blijft staan.

  4. Ton zegt:

    Hoi Hans, ik zit ,lig, ook met ligfietsknie problemen. Heb nu Bebop pedalen gemonteerd. Heb er hoge verwachtingen van nog maar een rit mee gereden maar het lijkt een feestje voor je knieen Gr, Ton

  5. Pingback: van q1 naar eq1? | Quest nummer 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s